Popatrz na wspaniałe autostrady. Na drogi, na których nie znajdziesz wybojów. Rosną nowe bloki i nie ma wypadków. W czystych szpitalach ludzie umierają rzadko. Jest super, jest super, więc o co ci chodzi? Tę pieśń słynnego Mundka znają prawie wszyscy. Wróćmy jednak do ostatniej sesji Rady Miejskiej w Bukownie, podczas której burmistrz odniósł się do artykułu „Miasto złą sławą owiane – Bukowno”.
Był to przyjemny dzień, 29 września. Taki, jaki lubię – ciepły. Tego dnia, podczas sesji Rady Miejskiej w Bukownie, burmistrz odniósł się do artykułu „Miasto złą sławą owiane – Bukowno”. Powiedział przy tym: „chcę dokładnie zacytować”. Następnie przedstawił radnym i mieszkańcom treści, które przypisał mojemu artykułowi.
I w sumie nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie pewne ale. A nawet kilka „al”. Problem polega na tym, że wskazał cytaty, które nie występują w tym artykule.
„Chcę dokładnie zacytować” Tylko gdzie te słowa są?
Panie Burmistrzu, skoro użył Pan sformułowania „chcę dokładnie zacytować”, sprawa jest bardzo łatwa do zweryfikowania. Cytat powinien odpowiadać treści źródłowej.
Wypowiedzi, które przedstawił Pan jako moje, a mianowicie że w Bukownie (cytuję) – „dobrze może się czuć wyłącznie patologia”, że „wyłącznie picie alkoholu w lesie jest jedyną formą spędzania wolnego czasu” oraz że „nikt tutaj przyszłości w tym mieście nie ma”, nie są mojego autorstwa i nie znajdują się w artykule, do którego się Pan odnosił.
Dla potwierdzenia zamieszczam poniżej pełną treść artykułu, który ukazał się na łamach Z Piłką w Sercu 21 września 2026 roku.
Proszę zatem wskazać, gdzie napisałem, że w Bukownie „dobrze może się czuć wyłącznie patologia”. Proszę wskazać, gdzie napisałem, że „wyłącznie picie alkoholu w lesie jest jedyną formą spędzania wolnego czasu”. Proszę również wskazać, gdzie napisałem, że „nikt tutaj przyszłości w tym mieście nie ma”.
Proszę to zrobić jak pani w szkole. Najlepiej podkreślić czerwonym długopisem.
Moje słowa czy interpretacja burmistrza?
Tych zdań tu nie ma. I to jest sedno całej sprawy. To nie są cytaty z tego tekstu, lecz interpretacja artykułu przedstawiona przez burmistrza podczas publicznego posiedzenia Rady Miejskiej.
Burmistrz ma oczywiście prawo do własnej interpretacji. Ma prawo uważać, że tekst jest niesprawiedliwy czy krzywdzący dla miasta. Czym innym jest jednak wyrażanie własnej opinii na temat artykułu, a czym innym przedstawianie własnej interpretacji tak, jakby to były słowa autora.
Jeżeli pada sformułowanie „chcę dokładnie zacytować”, odbiorca ma prawo oczekiwać dokładnego cytatu, a nie własnej interpretacji tekstu przedstawianej jako słowa autora.
Nie będę rozstrzygał, czy burmistrz zrobił to celowo, czy może w tym przypadku doszło do pomyłki, czy też inaczej odczytał treść artykułu. Nie ma to znaczenia. Wystarczy porównać zapis jego wypowiedzi z oryginalnym tekstem.
Żeby nie było żadnych wątpliwości: nie zamierzam udawać, że artykuł był laurką dla Bukowna. Nie był. Napisałem tekst krytyczny. Użyłem charakterystycznych sformułowań. Opisałem problemy społeczne, alkohol, tragiczne wydarzenia, poczucie marazmu i historie, które przez lata odcisnęły swoje piętno na tym mieście. Napisałem również o tym, że część ambitnych ludzi wyjechała, a samo miasto „już dawno umarło”. To ostatnie sformułowanie było celową, publicystyczną metaforą, wyrażającą moją ocenę sytuacji Bukowna, a nie dosłownym opisem rzeczywistości.
Podtrzymuję prawo do takiej oceny.
Można się z tym nie zgadzać. Można to krytykować. Można polemizować. Ale polemika powinna dotyczyć tego, co rzeczywiście zostało napisane.
Jeżeli mieszkaniec mówi: „widzę problem”, rolą burmistrza nie powinno być pytanie, dlaczego w ogóle o tym mówi. Rolą powinno być wysłuchanie go i sprawdzenie, czy problem rzeczywiście istnieje. A jeśli istnieje, trzeba zastanowić się, co można zrobić, żeby go rozwiązać.
Problemy
Przypominam również, że problemy, o których pisałem, nie zostały przeze mnie wymyślone po to, żeby przedstawić Bukowno w złym świetle.
W oficjalnych materiałach samego miasta dotyczących działań policji pojawiają się informacje o zgłoszeniach mieszkańców oraz interwencjach związanych między innymi ze spożywaniem alkoholu w miejscach objętych zakazem. Wskazywano konkretne miejsca i konkretne problemy, na które mieszkańcy zwracali uwagę.
O materiałach prasowych, które obiegły cały kraj, nawet już nie wspominam. Można je bez trudu znaleźć w internecie (wystarczy wstukać w google). Trudno zakładać, że autorzy tych publikacji wymyślili opisywane wydarzenia. Nie oznacza to oczywiście, że całe Bukowno jest miejscem zdominowanym przez patologię.
Czegoś takiego w tym artykule nie napisałem. Napisałem o problemach. Napisałem, Panie Burmistrzu, o problemach, które istnieją. O problemach, o których można rozmawiać albo próbować je przemilczeć.
Ja zdecydowałem się o nich napisać. Pan zdecydował się skupić na krytyce mojego artykułu, zamiast odnieść się do poruszonych w nim problemów.
To nie była ocena
Jest jeszcze jedna kwestia, która nie znajduje potwierdzenia w treści mojego artykułu. Burmistrz podczas sesji powiedział, że tekst jest „złą oceną zarówno mojej pracy, jak i państwa pracy, jednostek organizacyjnych, instytucji kultury, ośrodka sportu”.
Tylko że mój artykuł nie był oceną pracy burmistrza, radnych, miejskich jednostek, instytucji kultury czy ośrodka sportu. Nie wiem więc, na jakiej podstawie burmistrz przedstawił go w ten sposób i dlaczego podczas publicznej sesji rozszerzył jego wymowę na osoby i instytucje, których tekst po prostu nie dotyczył i których działalności w nim nie oceniał.
Czy chodziło o stworzenie wrażenia, że jeden krytyczny artykuł jest atakiem na całe miasto, jego władze, radnych i miejskie instytucje?
Czy chodziło o wywołanie określonej atmosfery wokół tekstu? Tego nie wiem. Wiem natomiast jedno: każdy artykuł należy czytać takim, jaki jest, a nie takim, jakim wygodniej byłoby go przedstawić.
Ten tekst nie był oceną działalności Urzędu Miejskiego. Nie był też oceną pracy Rady Miejskiej. Nie był oceną Miejskiego Ośrodka Kultury ani Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Nie był również oceną żadnego pracownika miejskich jednostek.
Był moją oceną określonych problemów związanych z Bukownem. Czy jako autor lokalnego portalu i osoba, która spędziła w Bukownie najpiękniejsze lata swojego życia, mam prawo do takiej oceny?
Oczywiście.
Tak samo burmistrz ma prawo nie zgadzać się z tą oceną. Jeżeli jednak odnosi się do mojego tekstu, powinien odpowiadać na jego rzeczywistą treść.
Sza, cicho sza
Jest jeszcze jedna rzecz, której nie sposób pominąć. Portal Z Piłką w Sercu od lat pisze o Bukownie. Było tego trochę, Panie Burmistrzu. I naprawdę trudno wskazać tekst, w którym dominowałyby negatywne treści.
Pisaliśmy o MGHKS Bolesław Bukowno. Pisaliśmy o lokalnym sporcie, zawodnikach, trenerach, działaczach i mieszkańcach. Pisaliśmy o wydarzeniach, sukcesach i ludziach, którzy są powodem do dumy. Pisaliśmy również o miejskich jednostkach i pracujących w nich ludziach.
Publikowaliśmy materiały pokazujące Bukowno od dobrej strony. Były teksty o osobach związanych z miastem, o sportowych sukcesach, wydarzeniach i inicjatywach, które warto było pokazać szerzej. Były też materiały, po których do naszego miasteczka przyjeżdżała nawet telewizja, by przygotować reportaż.
Panie Burmistrzu, oto kilka takich tekstów. Zaznaczam: kilka. Przypomnienie wszystkich zajęłoby mnóstwo czasu, a i tak pewnie któryś bym pominął.
Kiedy publikowaliśmy te materiały, nie przypominam sobie publicznych wystąpień Pana Burmistrza na sesjach Rady Miejskiej poświęconych temu, że lokalny portal pozytywnie pisze o Bukownie, promuje miasteczko i pokazuje jego mieszkańców. Gdzie Pan wtedy był?
Kiedy natomiast pojawił się jeden krytyczny tekst, jest i Pan. Zabiera Pan publicznie głos i krytycznie wypowiada się o portalu, który poświęcił mieszkańcom Bukowna wiele uwagi.
Żeby było jasne: nie oczekujemy podziękowań za te teksty. Nie piszemy ich po to, żeby ktoś nas chwalił. Nie zgadzam się jednak ze stwierdzeniem, że pokazujemy Bukowno w złym świetle. Wystarczy przejrzeć nasze archiwum.
Mieszkańcy też mają własne zdanie
Po publikacji artykułu nasza skrzynka odbiorcza zapełniła się wiadomościami od osób związanych z Bukownem. Było ich naprawdę mnóstwo. Ludzie chcieli podzielić się swoimi opiniami, opowiedzieć o własnych doświadczeniach i odnieść się do poruszonych przeze mnie problemów.
Oczywiście nie traktujemy tych wiadomości jako sondażu. Nie jest to reprezentatywne badanie opinii mieszkańców i nie zamierzam przedstawiać ich jako dowodu na to, że całe Bukowno myśli tak samo jak ja.
Wręcz przeciwnie. Wśród otrzymanych wiadomości były różne głosy. Część osób zgadzała się z moją oceną, inni bronili miasta i wskazywali jego dobre strony. I właśnie o to chodzi. Jedni mieszkańcy widzą przede wszystkim miejsce, które kochają i w którym żyją. Inni dostrzegają problemy, o których ich zdaniem trzeba mówić głośniej. Są też tacy, którzy widzą jedno i drugie.
Każdy ma prawo do własnej oceny. Ja również, zwłaszcza że w Bukownie dorastałem i spędziłem beztroskie lata swojego życia.
Proszę spojrzeć również na komentarze pod artykułem. Jest ich sporo. Wśród nich są głosy osób, które dostrzegają dokładnie te same problemy, o których napisałem.
Jest super, jest super, więc o co ci chodzi?
Dobry burmistrz nie jest od tego, żeby za wszelką cenę przekonywać wszystkich, że wszystko jest idealnie. Dobry burmistrz potrafi dostrzec problemy. Potrafi o nich rozmawiać. Nawet wtedy, gdy temat jest niewygodny.
Bo można kochać swoje miasto i jednocześnie pisać o tym, co w nim nie działa. Można być dumnym z mieszkańców, sportowców i lokalnych inicjatyw, a jednocześnie zwracać uwagę na problemy społeczne. Jedno nie wyklucza drugiego.
Największą miłością do własnego miasta nie jest powtarzanie: „u nas jest super”. Największą miłością jest mieć odwagę powiedzieć: „u nas jest problem”. A jeśli podczas publicznej sesji więcej uwagi poświęca się krytycznemu artykułowi niż problemom, które zostały w nim poruszone, to chyba warto zadać sobie pytanie, czy taka reakcja rzeczywiście służy miastu?
Otwarty na głosy (pozytywne) mieszkańców. Ale czy również na krytykę?
Panie Burmistrzu, czy zapomniał Pan już o swojej kampanii wyborczej z 2024 roku? Pisał Pan wprost, że Bukowno ma problemy, a ich rozwiązywanie powinno być priorytetem. Deklarował Pan również, że miasto powinno stać się „atrakcyjnym do życia, przyjaznym i bezpiecznym”, a mieszkańcy powinni mieć poczucie spokoju i bezpieczeństwa.
Co więcej, jako kandydat deklarował Pan, że będzie „otwarty na głosy społeczeństwa”, i zapraszał mieszkańców do dyskusji oraz rozmów o sposobach rozwiązywania problemów życia codziennego.
Mamy rok 2026. Czy Bukowno jest dziś atrakcyjne do życia, przyjazne i bezpieczne? Czy wszystko jest już tak, jak powinno być? Jeśli tak, to jestem pod ogromnym wrażeniem, że w tak krótkim czasie udało się Panu tego dokonać. Ja, niestety, nie dostrzegam większych zmian.
A „dziś”, gdy publicznie poruszyłem problemy swojego miasta, odwrócił Pan kota ogonem. O samych problemach niewiele, a część sesji poświęcona została krytyce tego, że w ogóle odważyłem się o nich napisać.
Czy miejskie dane też stawiają miasto w złym świetle?
Doskonale wiem, że problemów, o których napisałem, nie da się rozwiązać w tydzień czy dwa. Wymagają czasu, konsekwencji i przede wszystkim konkretnych pomysłów. Ale to nie oznacza, że można od nich uciekać albo udawać, że ich nie ma. Zwłaszcza gdy dane demograficzne są tak bezlitosne.
Nie trzeba daleko szukać. Wystarczy zajrzeć do „Głosu Bukowna”, czyli miejskiego miesięcznika. W numerze ze stycznia–marca 2026 roku napisano wprost, że liczba mieszkańców Bukowna zmniejsza się co roku o około 150–250 osób. Na koniec 2024 roku miasto miało liczyć zaledwie 9 088 mieszkańców. W tej samej publikacji wskazano, że w ciągu 15 lat liczba ludności spadła o ponad 12 procent, a Bukowno znalazło się w ścisłej czołówce najszybciej wyludniających się miast w Małopolsce. Jako istotne przyczyny wskazano między innymi niską dzietność i niekorzystne saldo migracji.
I teraz mam pytanie, Panie Burmistrzu. Czy „Głos Bukowna”, publikując te dane, również przedstawia nasze miasto w złym świetle? Czy także wymyśla problemy, żeby zaszkodzić Bukownu? I jeszcze jedno, Panie Burmistrzu. Czy publikując takie dane, „Głos Bukowna” również źle ocenia miejskie jednostki, instytucje i pracujących w nich ludzi? Czy informowanie o wyludnianiu się miasta to także atak na tych, którzy na co dzień pracują na rzecz Bukowna?
Panie Burmistrzu, proponuję więc, aby następną sesję Rady Miejskiej poświęcić nie na krytykę mojego artykułu, ale na rozmowę o realnych działaniach i sprawach, które można załatwić już dziś, bo problemy o których wtedy napisałem wymagają lat, pieniędzy, pomysłu i konsekwentnej pracy. Ale są sprawy, w których może Pan pomóc tu i teraz.

Te młode piłkarki świetnie radzą sobie na boisku i niebawem ruszą na finały do Wrocławia. Taki wyjazd to nie tylko sportowe emocje, ale również konkretne koszty. Może warto usiąść z ich rodzicami, porozmawiać i poszukać sposobu, żeby wesprzeć dziewczyny finansowo?
My na piłce trochę się znamy. I jeśli nic nie stanie im na przeszkodzie, za kilka lat może być o tych dziewczynach głośno w całej Polsce. Dziś potrzebują jednak nie wielkich słów, ale możliwości rozwoju i wsparcia, które pomoże im zrobić kolejny krok.
I jeszcze jedna rzecz. Oficjalne wyniki wyborów pokazują, że w 2024 roku został Pan wybrany na burmistrza głosami 2056 mieszkańców, przy 4153 ważnych głosach. Otrzymał Pan mandat od mieszkańców, ale mandat ten nie oznacza, że wszyscy będą mówić Panu wyłącznie to, co chciałby Pan usłyszeć. Warto jednak zauważyć, że z naszej strony nie padła dotąd żadna krytyka Pana osoby ani sprawowanych przez Pana rządów. Proszę jednak pamiętać, że krytyka również jest częścią publicznej debaty.
ST
***
PS. Tym razem Bukowno w kolorze. Choć nie jestem pewien, czy wszyscy zobaczą je w tych samych barwach.








Dodaj swój pierwszy komentarz do tego posta